Recensie: Mannen op het Binnenhof

Ze had het niet verwacht, maar de politici die Wouke van Scherrenburg voor het boekje Mannen op het Binnenhof interviewde, waren net zo openhartig als hun vrouwelijke collega’s die de oud-journaliste eerder portretteerde.

Van Scherrenburg, die tegenwoordig alleen nog maar televisiereclames en dagvoorzitterschappen doet, sprak zestien prominente mannelijke politici over hun jeugd, hun privéleven en hun werk. Ook mannen schijnen te worstelen met de lastige combinatie van werk en gezin. Zo heeft Maxime Verhagen (CDA) in 2003 een verzoek om minister van Buitenlandse Zaken te worden afgewezen, omdat ‘het thuisfront gedecideerd nee zei’. Verhagen: ‘Het was wel met pijn in het hart want Buitenlandse Zaken en Ontwikkelingssamenwerking zijn mijn liefde. Ik ben nu uiteindelijk toch minister geworden, maar het blijft lastig om zo’n drukke baan te combineren met je gezinsleven.’ PvdA’er Wouter Bos – van wie bekend is dat hij zijn vrouw en dochters buiten de publiciteit houdt – constateert ook dat de combinatie van gezinsleven en de politiek niet gemakkelijk is. ‘Soms moet je ontdekken dat je kinderen ineens een stuk verder zijn.’ Dat de man die zondag het vlees snijdt, niet slechts een cliché is, bevestigt zowel VVD’er Frans Weekers als Jan Marijnissen van de SP. Weekers: ‘Voor de oudste kinderen – toen vier en vijf jaar – was ik inmiddels zo’n man die op zondag het vlees kwam snijden. Ik merkte dat ze niet meer spontaan bij mij op schoot kropen. Daardoor realiseerde ik mij: als ik niet oppas, verlies ik de kinderen.’ Marijnissen: ‘Toen Lillian werd geboren, twintig jaar geleden, is Marie-Anne drie dagen gaan werken. Daarna ging Lilian naar dezelfde school waar haar moeder werkte en dat verliep soepeltjes. Ik was de meneer die zondags het vlees kwam snijden.’
Een opmerkelijk verschil met de zestien dames die eerder door Van Scherrenburg zijn geïnterviewd, is het feit dat de heren Den Haag veel minder als een slangenkuil zien. ‘Mij is het enorm meegevallen,’ zegt Wouter Bos als het hem wordt voorgelegd. ‘Maar misschien zijn vrouwen wel eerlijker dan mannen. Er is wel veel concurrentie en dus meer druk, en mensen gunnen elkaar niet snel iets.’ Dit probleem liet Bos, toen hij nog fractievoorzitter was, naar eigen zeggen voor een groot deel over aan de twee vrouwen van het fractiebestuur: Sharon Dijksma en Mariëtte Hamer. Harry van Bommel (SP) vindt de Kamer soms overigens wel een slangenkuil: ‘Dan diende ik een motie in, waarop de minister riep: “Dat laten we aan de sector over.” Een jaar later kwam haar eigen partij met precies hetzelfde voorstel, waarbij de minister dan riep: “Dat is heel interessant.” Moties zijn vaak gewoon jatwerk, omdat de ander je geen succesje gunt.’
Mannen op het Binnenhof is een aardig cadeau voor onder de kerstboom. De interviews zijn makkelijk leesbaar en geven leuke – maar ook niet meer dan dat – informatie over de heren die ons land bestieren. Eén anekdote uit het gesprek met VVD’er Mark Rutte wil ik u niet onthouden: ‘Het was echt geen cultuurschok toen ik in het kabinet begon. Ik vroeg aan Johan Remkes: “Hoe doe ik dat nou met de ambtenaren?” Johan antwoordde: “Vertrouw ze nou maar.” De eerste dag op het departement heb ik tegen de ambtenaren gezegd: “Ik vertrouw jullie volledig, je zegt alles tegen me wat je zou willen zeggen, dan hoef ik niet na te denken over wat je eigenlijk had willen zeggen.” Ik ben niet een keer belazerd. Ambtenaren zijn bevlogen en even talentvol als mensen in het bedrijfsleven,’ aldus Rutte.

Verschenen in PM, 20 december 2007

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s