Topambtenaren van de toekomst

Hoewel ik al jaren trouw de verkiezingsavond van de Overheidsmanager van het Jaar bezoek, ben ik vanavond voor het eerst bij het gala waar de Jonge Ambtenaar van het Jaar wordt gekozen. Het verschil tussen de generaties is bij binnenkomst direct duidelijk: topmanagers versus jonge talenten. Futur, de organisator van het verkiezingsgala, kiest voor een dynamische setting. Ondanks de wat minder hippe locatie – de Nieuwe Kerk in Den Haag – staat het publiek de hele avond (wat overigens prima kan) en verdeelt de aandacht tussen de kandidaten aan de ene kant van de zaal en de jury, die aan de overzijde in de kerkbankjes zit. De aanwezigen (voornamelijk ouders van de kandidaten, vrienden en collega’s) zijn feestelijk gekleed, hoewel niet iedereen zich aan de dresscode houdt, inclusief ikzelf.

Gedurende de avond moeten de vier overgebleven kandidaten zich nog bewijzen. Ze presenteren zich aan het publiek, debatteren, simuleren een spoeddebat in de Kamer en aan het eind, als er nog twee finalisten over zijn, houden ze een slotpleidooi op de kansel. Dit maakt de finale van de verkiezing een stuk spannender dan die van de Overheidsmanager van het Jaar, waar de jury het oordeel voorafgaand aan de avond al geveld heeft.

Het valt me op dat maar weinig topambtenaren deze avond acte de présence geven. Je zou toch zeggen dat dit een gelegenheid bij uitstek is om te zien welk talent de overheid in huis heeft. Jurylid Roos van Erp, de hoogste ambtenaar op het ministerie van BZK, merkt terecht op dat deze verkiezing voor haar belangrijk is omdat dit de topambtenaren van de toekomst zijn. De vier kandidaten maken deze kwalificatie meer dan waar. Stuk voor stuk weten ze het publiek van hun talenten te overtuigen. Soms lukt het de een iets beter dan de ander, maar tijdens een volgende opdracht is het geheel omgekeerd. Ik ben blij dat ik niet in de schoenen van de jury sta, zij zullen het behoorlijk zwaar hebben om de eerste twee afvallers aan te wijzen. Die twijfelachtige eer valt kandidaten Harro en Stijn ten deel, zodat Roxanne en Christophe overblijven.

Stiekem is Roxanne mijn favoriet. En niet alleen omdat ze de enige vrouw in het gezelschap is. Ontwapenend en sprankelend en – niet onbelangrijk – in een prachtige jurk, weet ze het publiek voor zich te winnen. Toch moet ze tijdens het slotpleidooi haar meerdere in opponent Christophe erkennen. Zijn speech is nét wat inhoudelijker en hij weet zijn boodschap over zijn drijfveren als zelfstandig publiek professional met veel enthousiasme over de bühne te brengen. Terecht wijst de jury Christophe als Jonge Ambtenaar van het Jaar 2012 aan.

Aan het eind van de avond blijf ik met één raadsel zitten. Why oh why heeft de organisatie Victoria Koblenko gevraagd de avond te presenteren? Ze heeft overduidelijk geen kaas gegeten van de ambtenarenwereld. Dat kun je fris en onbevangen vinden, maar enige notie van hoe het er bij de overheid aan toe gaat, zou de geloofwaardigheid van de ‘navigator’ van de avond ten goede komen. Jurylid Henk de Jong vindt het vast niet erg dat hij is gepromoveerd tot ‘gemeente staatssecretaris’ van Amsterdam, maar van iemand die ooit diplomate wilde worden had ik meer verwacht. Afijn, het is natuurlijk spijkers op laag water zoeken, want de rest van de avond was prima georganiseerd door (deels) een kersvers Futur-bestuur én er is ambassadeur voor de jonge ambtenaar gekozen waar ze trots op mogen zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s